Milli Sermaye


Devletler, hükümran oldukları vatanda, varlık nedeni oldukları vatandaşlarına, başta, güvenlik, sağlık, eğitim, bayındırlık, hukuk, ekonomik, sosyal, kültürel hizmetler sunarlar. Bu hizmetler için gereken maddi kaynaklar, vatandaşlardan alınan vergilerden oluşur. Bu vergilerin ana unsuru ise girişimcilerin sahip oldukları sermayedir. Bu hizmetleri yürütecek kadrolar ise vatandaşlar tarafından değişik siyasal yollarla oluşturulur. Burada unutulmaması gereken, milletler var oldukça, devletlerin var olacağıdır. Rahat anlaşılabilir ki, bir millet devletine, milli girişimcisinin sahip olduğu milli sermaye kadar sahiptir. Hangi siyasal yolla, kimler bu hizmetleri yürütmek için seçilirse seçilsin ancak devletin maddi kaynaklarını kimler veriyorsa, onlar verenleri gözetmek zorunda kalırlar. Bu zafiyet gaflet olarak başlar, delalete ve ihanete kadar uzanır.

Emperyalist güçler, bir ülkenin kaynaklarına göz diktiklerinde içten ele geçirmek için genellikle yabancı dili, kültürü ve sosyal hayatı özendirerek işe başlarlar. Vatandaşlar yabancıları tanıyınca bu defa sınıf kardeşliği, din kardeşliği, insan kardeşliği vb. empoze edilir. Artık bazı vatandaşlar ayni tarihten, kültürden gelmediği halde, ayni dili konuşmadıkları halde, başkalarını daha yakın görür olurlar. Bir insan sadece kendi anadilinde düşünebilir. Ortak düşünce üretemeyeceği bir insan, bir insana nasıl daha yakın olabilir? Milletler ancak uzun çağlarda giderek artan işbirliğiyle birbirlerine yakınlaşırlar. Mademki aynı dili konuşamıyoruz; O halde bir yabancıyı nasıl kendi milletimizden daha yakın görebiliriz? Nasıl olur da bir yabancı dili, kendi dilimizin üstüne koyarız? Nasıl olur da kendi tarihimizi, kendi sanatımızı, kendi müziğimizi, kendi edebiyatımızı, kendi coğrafyamızı daha az biliriz? İşte bu yabancılaştırma süreci kendi kimliklerinde zaafı olan seçilmişlere kendi girişimcisini sınırlama, devletin iyi işletemediğini sebep göstererek devletin kaynaklarını ‘özelleştirme’ adına yabancı güçlere veya onların iç ortaklarına devretme, kendi milletine dönmek varken dış kaynaklara borçlanma kararlarını aldırtabilir. İşte bu yabancılaştırma milletin alt kimlikler içinde örgütlenmesine emperyalist güçlerin çıkarları adına birbirlerine kırdırılmasına kadar uzanabilir.

O halde, hakimiyetin kayıtsız şartsız milletin olması milli girişimciliğin artması ve gelişmesine bağlıdır. Yoksa kadrolarının yabancılaşma oranı o ülkenin içten mi? dıştan mı ele geçirileceğini belirler sadece…

Unutmayınız ki her milli işletme bir kaledir. Günümüzde artık kesintisiz, düşük yoğunluklu, gayri nizami yürüyen savaş ekonomik savaşa dönüşmüştür. Günümüz kuvay-ı milliyecileri övünmeli, çalışmalı ve güvenmelidir !


İlgili Yazılar
Yazarlar
  • Black LinkedIn Icon
  • Black Facebook Icon
  • Black Google+ Icon

© 2018 Bilgi Ekonomisi Danışmanlık


İLETİŞİM

Bilgi Ekonomisi Danışmanlık Park Maya Sitesi, Yıldırım Oğuz Göker Cd. Carlton 17, D:3, K:1 Akatlar - Beşiktaş / İstanbul

Telefon : 0 (532) 111 66 51
E-posta: info@bilgiekonomisi.com.tr